Psycholog dziecięcy Kraków — gabinet na Klinach

Dla kogo jest ta forma pomocy

Rodzice, którzy trafiają do nas z hasłem „psycholog dziecięcy Kraków", rzadko szukają teorii. Zwykle mają w głowie konkretną scenę: poranek, który od tygodni kończy się płaczem przy butach. Telefon od wychowawczyni, po którym trudno wrócić do pracy. Wieczór, kiedy drobna uwaga o zeszycie zamienia się w awanturę nieproporcjonalną do zeszytu. Albo ciszę — dziecko, które kiedyś opowiadało wszystko, a teraz odpowiada „nic" i zamyka drzwi.

Psycholog dziecięcy bywa pomocny wtedy, gdy coś w codzienności rodziny przestało się układać i domowe sposoby, które wcześniej działały, przestały wystarczać. Nie trzeba mieć pewności, że „to już coś poważnego". Nie trzeba też umieć tego nazwać — nazywanie jest częścią pracy, a nie warunkiem wstępu.

Zgłaszają się do nas rodzice dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, czasem po zmianie szkoły albo przeprowadzce w obrębie Krakowa, czasem po narodzinach rodzeństwa, czasem bez żadnego wyraźnego punktu zwrotnego — po prostu z poczuciem, że dziecku jest ciężej niż powinno. Wszystkie te powody są wystarczające, żeby zapytać.

Z czym najczęściej zgłaszają się rodzice

Nasi psychologowie dziecięcy pomagają określić przyczyny trudności w zachowaniu, w relacjach społecznych czy w adaptacji do nowych sytuacji, a także wspierają dziecko w nabywaniu umiejętności interpersonalnych oraz tych związanych z rozumieniem i regulowaniem emocji. W praktyce najczęściej pracujemy wokół takich obszarów:

• Trudności w zachowaniu i emocjach — gdy reakcje dziecka są dla niego samego za mocne albo za trudne do zatrzymania.
• Relacje społeczne i rówieśnicze — wchodzenie w grupę, utrzymanie przyjaźni, radzenie sobie z odrzuceniem.
• Adaptacja do nowych sytuacji — nowa szkoła, nowy dom, zmiana w rodzinie, nowy etap.
• Rozumienie i regulacja emocji — rozpoznawanie, co się dzieje w środku, i szukanie sposobów, które dziecku pomagają.

To są obszary pracy, a nie lista do odhaczenia. Te same zachowania u dwojga dzieci mogą mieć zupełnie inne tło, dlatego z tej strony nie da się i nie należy wyciągać wniosku o tym, co dzieje się u Twojego dziecka.

Jak to wygląda u nas — krok po kroku

Zaczynamy od wstępnej konsultacji. To spotkanie ma jeden cel: zrozumieć, co się dzieje, zanim ktokolwiek zacznie cokolwiek proponować. Rozmawiamy o tym, co Was niepokoi, od kiedy trwa, co już próbowaliście i co w tym pomagało choć trochę. Pytamy też o rzeczy, które z zewnątrz wyglądają na drobiazgi — rytm dnia, sen, relacje w domu, sytuację w klasie. Zgodnie z naszym mottem: najpierw rozumiemy, potem pomagamy.

Drugi krok to dobór formy pomocy. Po konsultacji mówimy wprost, co naszym zdaniem ma sens. Czasem będzie to praca indywidualna z dzieckiem. Czasem okaże się, że najwięcej może dać praca z rodzicami — bo to Wy jesteście z dzieckiem codziennie, a nie my raz na jakiś czas. Bywa, że proponujemy zajęcia grupowe, jeśli trudność najmocniej ujawnia się w kontakcie z rówieśnikami. Zdarza się też, że sugerujemy kontakt z innym specjalistą — o tym niżej.

Trzeci krok to spotkania i ich regularne przeglądanie. Nie traktujemy planu jako czegoś, co ustala się raz. Wracamy do pytania, czy to, co robimy, faktycznie przekłada się na coś w domu i w szkole, i korygujemy kurs, jeśli nie.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej o tym, jak taka pomoc wygląda od środka i czego można się po niej spodziewać, opisaliśmy to szerzej w artykule kiedy zgłosić się z dzieckiem do psychologa. Ta strona jest o tym, jak zacząć u nas.

Czego psycholog dziecięcy nie załatwi

Uczciwie: to nie jest forma pomocy na wszystko i nie zawsze jest pierwszym adresem.

Nie jest procedurą orzeczniczą

Wizyta u psychologa w gabinecie prywatnym to nie to samo co postępowanie w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Jeśli potrzebujecie dokumentu do szkoły, warto od razu powiedzieć o tym przy umawianiu, żeby nie stracić czasu na ścieżkę, która tego nie da.

Nie zastępuje lekarza

Część trudności ma tło, którego psycholog nie oceni — od kwestii zdrowotnych po sytuacje, w których pomocna bywa konsultacja psychiatryczna. Jeśli w trakcie pracy uznamy, że to ten przypadek, powiemy o tym. Różnice między rolami specjalistów wyjaśniamy w tekście o tym, czym różni się psycholog, psychoterapeuta i psychiatra.

Nie działa obok rodziny

Bywa, że trudność dziecka jest najbardziej czytelna jako sygnał czegoś, co dzieje się w całym układzie rodzinnym. Wtedy praca wyłącznie z dzieckiem może okazać się najsłabszym z możliwych wyborów i zaproponujemy inną formę — na przykład pracę z rodzicami albo terapię rodzinną.

Nie jest pomocą natychmiastową

Umówiona konsultacja to spotkanie zaplanowane na konkretny termin. Jeśli sytuacja dotyczy bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka — samookaleczeń albo myśli samobójczych — nie czekajcie na wolny termin w gabinecie. To moment na pomoc dostępną od ręki, całą dobę.

Gabinet na Klinach — dla rodzin z Krakowa i okolic

Mamy jeden gabinet: w Krakowie, w dzielnicy Kliny. Jeden — bo wolimy, żeby dziecko wracało w to samo miejsce, do tych samych ścian i tego samego korytarza, niż żeby za każdym razem oswajało nowe. W pracy z dziećmi przewidywalność miejsca potrafi zdjąć część napięcia, zanim jeszcze zacznie się rozmowa.

Kliny to południe Krakowa, więc dojeżdżają do nas rodziny z okolicznych dzielnic i spoza granic miasta. Dokładny adres, dojazd i sposób kontaktu znajdziesz na stronie kontakt. Warto wziąć pod uwagę porę dnia — wizyta wciśnięta między dwie inne rzeczy bywa dla dziecka trudniejsza niż sama rozmowa.

Pracujemy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Pełną listę form pomocy zebraliśmy w dziale usługi, a osoby, które prowadzą spotkania, przedstawiamy w zakładce zespół.

Jak zacząć

Pierwszy krok jest mniejszy, niż się wydaje: nie decydujesz o terapii, tylko o jednej rozmowie. Umawiasz wstępną konsultację, na której razem sprawdzamy, czy i jaka pomoc ma sens. Jeśli po niej uznasz, że to nie jest miejsce dla Was — to też jest uczciwy wynik tego spotkania.

• Umów wstępną konsultację — przez formularz i dane kontaktowe na stronie rezerwacji wizyty.
• Sprawdź warunki — aktualne informacje o kosztach znajdziesz w cenniku.
• Przygotuj dziecko — bez zaskoczenia i bez robienia z wizyty kary; podpowiedzi zebraliśmy w tekście jak przygotować dziecko do wizyty.
• Przynieś, co masz — opinie ze szkoły, wcześniejsze dokumenty, notatki. Nic obowiązkowego, ale bywa, że skracają drogę do zrozumienia sytuacji.

Nie musisz wiedzieć, jak nazwać to, co Cię niepokoi. To my mamy pomóc Wam to nazwać.