Zasada numer jeden: mów prawdę
Najgorsze, co można zrobić, to przywieźć dziecko „na niespodziankę” albo powiedzieć, że jedziecie gdzie indziej. Dzieci wyczuwają napięcie i tajemnicę — a wtedy boją się bardziej, bo skoro rodzic ukrywa, to musi być groźne.
Powiedz wprost, dokąd idziecie i po co. Prostym językiem, bez żargonu.
Co powiedzieć — konkretne zdania
Młodsze dziecko (4–8 lat):
„Idziemy do pani, która pomaga dzieciom, kiedy jest im trudno. Będziecie rozmawiać, rysować i się bawić. Ja będę czekać obok.”
Starsze dziecko (9–12 lat):
„Widzę, że ostatnio jest Ci ciężko i chcę Ci pomóc, ale sam nie wiem jak. Idziemy do kogoś, kto się na tym zna. To nie kara — to pomoc.”
Nastolatek:
„Nie musisz mnie do niczego przekonywać. Umówiłam spotkanie, bo martwię się o Ciebie. To Twoja przestrzeń — nie będę wypytywać, o czym rozmawialiście.”
Czego nie mówić
- „Bo jesteś niegrzeczny” — psycholog to nie kara ani wychowawcza konsekwencja.
- „Pani Cię naprawi” — dziecko usłyszy: „jestem zepsuty”.
- „To tylko jedno spotkanie” — jeśli tego nie wiesz, nie obiecuj. Stracisz zaufanie.
- „Powiedz pani, jak się zachowujesz” — to ustawia spotkanie jako donos.
- Straszenie: „jak nie przestaniesz, to pójdziemy do psychologa”.
Co, jeśli dziecko nie chce iść?
To bardzo częste — zwłaszcza u nastolatków. Nie musisz wygrywać tej walki.
Przyjdź na konsultację sam. Konsultacja rodzicielska ma pełny sens: pracujemy nad tym, co możesz zmienić w domu i jak rozmawiać z dzieckiem, żeby samo chciało przyjść. Bardzo często to wystarcza, żeby ruszyć z miejsca.
Jak wygląda pierwsze spotkanie u nas?
Pierwsza wizyta to wstępna konsultacja — trwa 50 minut i jest rozmową, a nie oceną Waszego rodzicielstwa. Rozmawiamy o trudności, z jaką przychodzicie, od kiedy trwa i jak wpływa na życie rodziny. Potem wspólnie ustalamy, co będzie najlepszym wsparciem.
Czasem pierwsze spotkanie odbywa się z samymi rodzicami — o tym, jak będzie w Waszym przypadku, powiemy przy umawianiu wizyty. Przydatne dokumenty (m.in. kartę zgłoszenia) znajdziesz w zakładce Dokumenty.
O czym warto pomyśleć przed wizytą
- Od kiedy trwa trudność i czy coś ją poprzedziło?
- W jakich sytuacjach jest najgorzej, a kiedy jest lepiej?
- Co już próbowaliście i co dało jakikolwiek efekt?
- Jak trudność wpływa na szkołę, relacje i życie rodziny?
Nie musisz przygotowywać referatu — ale te pytania i tak padną, więc warto o nich pomyśleć.